böhtançı

böhtançı
is. Böhtan söyləyən, böhtanla məşğul olan, başqasının üstünə böhtan atan, şər atan adam; iftiraçı. Böhtançını məsuliyyətə cəlb etdilər. – <Hakimi-şər:> Mən demədimmi ki, bu zəifə mənim nəzərimə böhtançı gəlir? M. F. A.. // Sif. mənasında. Böhtançı adam. – Səlim yüz cür böhtançı materiallarla Dilaranı məktəbdən və partiyadan qovdurdu. M. İ..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Нужен реферат?

Look at other dictionaries:

  • mais — ə. böhtançı, fitnəkar, aravuran …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • şərçil — (Böyük Qarakilsə, Şərur) böhtançı. – Bağır çox şərçil adamdı (Böyük Qarakilsə); – Gözü qırmızı adam şərçil olar (Şərur) …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • şərşəmətə — (Meğri) aravuran, böhtançı. – Şərşəmətə Mohmıt gedey altda üsdə dişinin dibinnən qurtaranı dey …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • bədgu — f. 1) pisliyə danışan, başqası haqqında pis sözlər söyləyən; 2) iftiraçı, böhtançı; 3) qeybətçi …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • ziştgu — f. 1)pis danışan; 2) böhtançı …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • cəncəl — 1. sif. Qarışıq, dolaşıq, davalı, qalmaqallı, şər. <Dilara Ağagülə:> Nə üçün bütün bu cəncəl işlərdə gərək həmişə sən iştirak eləyəsən? Ə. M.. Fotoqraf. . özünü cəncəl işlərdən uzaq tuturdu. . S. Vəliyev. 2. Davakar, qalmaqalçı, öcəşkən,… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • cəncəlçi — sif. Cəncəl salan, qalmaqal salan, cəncəl, böhtançı, fitnəkar, cəncəl salmağı sevən, davakar. Çox cəncəlçi adamdır …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • fasiq — is. <ər.> 1. Günah işlərlə məşğul olan adam; dinsiz. <Quşbazoğlunun> Allahı da, dini də pul, dövlət və zülm idi. Həm də çox hiyləgər və fasiq adam idi. «Qatır Məmməd». <İbrahim:> Ayağıma dəmir çarıq geyib, əlimə dəmirdən əsa… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • iftiraçı — is. İftira edən, böhtan atan, böhtançı …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • material — <lat.> 1. Bir şey qayırmaq, istehsal etmək, qurmaq üçün işlədilən cisim, şey, maddə, ləvazimat, xammal. Tikinti materialı. – <Direktor:> Material var. Taxtaşalban göndəriblər. M. Hüs.. Qum, çınqıl və başqa materiallar daşıyan onlarca… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”